گاهي چه اصرار بيهوده ايست 
اثبات دوست داشتنمان به آدم ها 
معرفت هاي بي جايمان ، مهرباني كردن هاي الكيمان 
بها دادن هاي بيش از حدمان ، تلاش هاي بي مورد براي حفظ دوستي هايمان 
اما باور كنين دوست ترمان دارند
... وقتي دوستشان نداشته باشيم ، سراغشان را نگيريم و حتي حالشان را هم نپرسيم 
وقتي براي بعضی آدم هاي بي محبت امروزي 
با معرفت بودن و بي معرفت بودن خوبي و بدي يكي است 
پس ما چرا خودمان را خسته كنيم؟؟!!!!