نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن

         ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر می شد

  کاش بودی ودستهای مهربانت مرحم همه ی دلتنگیها ونبودنهایت 

می شد کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم

                            ودردهایم را به گوش تو میرساندم

         میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم

        کاش میدانستی که چقدردوستت دارم وبیش از عشق بر تو عاشقم

               میدانم که نمیدانی بدون تو دیگر بهانه ای نیست

                      برای ادامه ی زندگی جز انتظار امدنت