خداحافظ چشم های خیس بی قرار

خداحافظ انتظارهای سبز کنار صندلی های خالی قرار

خداحافظ خنده های پر از واژه و گریه های بی دلیل شبانه

سکوت ٬ نگاه ٬ انتظار

خداحافظ اشک های بی دلیل انتظار

تنها آمدم و تنها تر می روم

به امید سلام اما باز هم خداحافظ

خداحافظ تا یاد بگیری حرمت سلام و دیدار بیش از این حرفاست

تا یاد بگیری رسم عاشق کشی همین نیست

خداحافظ مردمک های لرزان بی حادثه

چشم های باران زده از فراموشی

حالا دیگر تنها تو و تمام نبودنم

حالا راحت باش

تو دیگر همه را داری جز من

و من هیچ کس را که ندارم هیچ تو را هم ندارم

خداحافظ ............